Λέω να πω ένα αστείο περιστατικό ρατσισμού:
http://gazikapllani.blogspot.com/2008/02/e-mail.html
και στη συνέχεια να πω κανα δυο κουβέντες για το ρατσισμό να προτείνω και το βιβλίο "μικρό ημερολόγιο συνόρων" (παρεμπιπτόντως πολύ καλό)
Για τραγούδια:
Zydecco (Cirque de soleil)
Cancion de Mandelay (Ana Belen - Miguel Rios)
ROM (Κυπουργός)
Κάτω απ'το μαξιλάρι (Θ. Παπακωνσταντίνου)
καμιά πρόταση;
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
7 comments:
Μπράβο παιδία!
Είμαι σύγουρος ότι θα σκίσετε!
Θα μπορούμε να σας ακούμε και on-line?
Vassilis
Ειναι πολυ ωραια ιστορια
Εδω ειναι το καταπλκκτικο original γερμανικο φιλμακι του 93..
http://www.youtube.com/watch?v=XFQXcv1k9OM&eurl=http://video-diary.blo
Καλη τυχη...
Στη γερμανία το θέμα των προσφύγων και των μεταναστών αντιμετωπίζεται διαφορετικά απ' ότι στην ελλάδα. Οι πρόσφυγες έχουν δικαίωμα να υπάρχουν. Φυσικά δεν έχουν κανένα άλλο δικαίωμα. Αυτό επειδή δεν είναι γερμανοί πολίτες, κάτι που ίσως γίνουν ύστερα από 8 ή 10 χρόνια διαμονής στους θεσπισμένους χώρους υποδοχής προσφύγων. Κατά το διάστημα αυτό τους παρέχεται ως στέγη ένα δωμάτιο ανά οικογένεια κι ένα ποσό από 80 ως 200 ευρώ κάθε μήνα για να καλύψουν όπως μπορούν τις υπόλοιπες ανάγκες τους. Απαγορεύεται να δουλέψουν ή να κερδίσουν χρήματα με άλλον τρόπο, να μετακινηθούν περισσότερο από μερικά χιλιόμετρα από τον τόπο διαμονής τους (κάποιο χωριό ανάμενα σε δυο επαρχιακές πόλεις κι ένα δάσος) και το πακέτο διακοπών δεν περιλαμβάνει την εκμάθηση της γερμανικής γλώσσας. Τους απαγορεύεται κοινώς να ενσωματωθούν στην ευημερούσα δυτική κοινωνία, η οποία με αυτοκρατορική γεναιοδωρία τους αποδίδει χάρη, την ίδια στιγμή που κάθεται παχουλή-παχουλή στους ώμους της αφρικής, στα εργατικά χέρια της νοτιοανατολικής ασίας και στην παράνοια της μέσης ανατολής.
Σ' ένα τέτοιο κέντρο μια μητέρα που έχει αναπτύξει παθολογική επιθετικότητα (όχι προς τα παιδιά της ευτυχώς) πήγε στο "internet-cafe" του κέντρου υποδοχής, το δωμάτιο με τους υπολογιστές, για να στείλει φωτογραφίες των παιδιών στην υπόλοιπη οικογένειά της. Κι όταν, με τη βοήθεια κάποιας φίλης έμαθε πώς να το κάνει, μόλις έγινε αποδέκτης συμπαράστασης και αλληλεγγύης αποκτώντας ταυτόχρονα μια υποτυπώδη δύναμη να ορίσει κάτι στη ζωή της, τότε χαμογέλασε. Δεν ήμουν παρών, μα και να ήμουν πάλι θα μπορούσα μόνο να υποθέσω πόσες σκέψεις και συναισθήματα χωράνε σ' ένα τέτοιο χαμέγελο.
Κι ένα τραγούδι: Les Têtes Raides - L' iditenté "Δεν υπάρχει χώρα για παλιοτόμαρα, ποιητές και περιπλανώμενους. Δεν υπάρχει χώρα, εσύ αν το θες, παρ' τη δική μου"
σε πιστή μετάφραση από τα γερμανικά: πολλή επιτυχία!
καλή επιτυχία,
αν και χωρίς ζώδια δεν γίνεται ραδιοφωνική εκπομπή...
Καλή επιτυχία και από μένα. Θα επανέλθουμε με ιδέες. Αφιερώσεις θα δέχεστε? Ξέρετε σε πόσο κόσμο θα φέρετε χαρά?
Παιδιά αν και άργησα να αφήσω σχόλιο (το έμαθα πολύ αργότερα), ελπίζω να πετύχει τελικά το εγχείρημα και να την κάνετε την εκπομπούλα. Και να κάνει πάταγο στη Ρόδο!
p.s. Πολύ μου άρεσε η ιδέα "από κοινού"...
Eleni
Post a Comment